Classificat com a: Internazionalismo, Sozial | Etiquetes: FARC, Plan Colombia

A rezién liberazión de dos politicas secuestradas por as FARC-EP, grazias a la meyazión d’o presidén venezolano, Hugo Chávez, ha meso en primera plana a situazión dramatica d’os zibils secuestraus y d’os uniformaus capturaus por ista colla insurchén en Colombia. O Gobierno se ha lanzau en una berdadera cruzada ta reforzar a suya fracasada politica antimilitarista en intes en que se contrimostraba que tanimientres ella fue incapaz de liberar a dengún d’os rehens, a meyazión politica si ha puesto surtir bel efecto.
Ista cruzada ha incluyiu a besita d’altas personalidaz d’EEUU enta Colombia, que se miran d’amostrar a cara amable d’o Plan Colombia y d’a politica de Seguridat Democratica, que ye l’aplicazión d’o zitau plan, cuyo refirme ye a soluzión belica de tot a o conflicto, por meyo d’a melitarizazión d’o país, a represión a toda traza de disidenzia. A cruzada ha consistiu tamién en una bentolera d’antichavismo, qui no nomás ha meso o dido en a nafra con a suya meyazión, contrimostrando as posibles alternatibas a o capricho belizista d’Uribe, sino tamién a parlar d’o caracter belicherán d’os mobimientos inchurchens, lo que mete o toctet a aquello que o Gobierno ha negau tot iste tiempo: que lo que i hai en Colombia ye una guerra zebil, un conflicto armau que se porta dende 1948, esbiellando-se una y atra begada en diferens actors armaus, y que no ye explicable con o cuento de que nomás se bibe una situazión de “menaza terrorista”, a la que l’uribismo ha quiesto reduzir o conflicto.
Pero un nuebo capitol de manipolazión con bictimas ye lo que emos bibiu con a chornada internazional de protesta en contra d’as FARC-EP o zaguer 3 de Febrero. Prenzipió con una iniziatiba “anonima”, dimpués estió prenida por una organizazión clamada “un millón de bozes contra las FARC” y ha rematau por estar acullida y aplaudida por qui, mui probablemén, estió dende un prenzipio dezaga d’ella: o Gubierno, qui a trabiés d’os suyos consulaus y embaxadas se ha guaranziau de mobilizar a la opinión publica a la suya fabor no nomás que en Colombia, sino en a numerosa comunidat colombiana en l’extranchero.
Porque lo que no ye onesto ye oblidar que os metodos de secuestros no son patrimonio d’as FARC-EP y que tamién han estau emplegaus, dica fartar-se, por o Estau colombiano y por o paramilitarismo –con estreitos binclos con o Estau-, qui los han lebau a rans asabelo d’alteros. Que o grueso d’as biolazions d’os dreitos umanos en o primero periodo d’Uribe (80 %) las han feitas o Estau y os paramelitars. Tampoco no ye onesto culpar de toda la biolenzia a una d’as partis ta que as atras, que tienen encara as mans puercas de sangre, se beigan libres de culpa. Y lo que ye inazeptable ye que una d’as partis d’o conflicto, l’Estau, estando uno d’os piors bioladors y ligau con o paramilitarismo –a pior dechenerazión de tot lo conflicto-, tienga o descaro d’empentar una “chornada por a paz” y chilar “que os dreitos umanos isto, que os dreitos umanos l’atro”.
O silenzio ye una traza de complizidat. Os que güe s’alticaman charrando de paz y dreitos umanos han alzau silenzio cuan as bitimas no yeran parlamentarios de dreitas secuestrados, sino de cuchas asesinaus. U cuan s’acotoló a un partiu politico de tot (a UP) d’o que s’eliminón fisicamén a 5000 militans en una decada.
Tanimientres se soltarán glarimas de crocodilo por parti d’istos intresaus quixotes, no se’n parlará d’os más de 3 millons de desplazaus a causa, más que más, d’a paramilitarizazión, cuyas tierras han estau ocupadas por istos que güe disfrutan d’una lei (mal clamada de chustizia y paz) feita a la suya mida. Tanimientres se chilará que as FARC-EP son responsables de bels 10.000 asesinatos dende zaguers d’os 80, no se dirá que en ixe mesmo tiempo han estau zabucadas 70.000 presonas en o conflicto, a mayoría imputaus a l’Estau y a os paramelitars. No se i tartirá sobre o drama d’os 30.000 desaparexius, a inmensa mayoría d’istos a mans d’o paramilitarismo; no se parlará de cómo o Gubierno se ha colocau en una situazión d’ilegalidat perén, a la cual tasamén se i fotió una güellada con belunos d’os auto-atentaus que se han aclariu y con a parapolitica que ha espullau a la clase politica colombiana, contrimostrando que o 35% d’os parlamentarios teneba bella mena de binclo con os paramelitars. Nian se tartirá sobre os 2500 sindicalistas zabucaus y desaparexius dende 1991, más de zincozientos d’os cuals han estau zabucaus y desaparexius en o periodo d’o Gubierno Uribe.
En Aragón o zaguer 4 de Marzo bellas dezenas de presonas se conzentrón en Uesca ta manifestar-se en contra d’a biolenzia d’as FARC. Belunas d’ellas desconoxeban a reyalidat de Colombia pero lo pior ye que muitas d’ellas si la conoxen, ultradreitistas colombianos emigraus d’a suya propia biolenzia.
Cap comentari encara fins ara
Deixa un comentari
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>