Os despius baratos creixen arrienda dezaga d’a reforma laboral
A reforma laboral no ye pasando inadvertida t’os chudgaus d’o social. Tot lo contrario. Os datos que plega de publicar o Ministerio de Treballo refleixan que o numero de treballadors que han prencipiau a cobrar l’ature dezaga d’haber estau forachitaus d’a suya interpresa por causas obchectivas ha creixiu entre chulio y octubre un 13,3% frent a o mesmo periodo de l’anyo anterior.
En total, y seguntes as cifras oficials, 45.061 treballadors han estau forachitaus por causas economicas, tecnicas, organizativas u de producción mientres os quatro primers meses de funcionamiento d’a reforma laboral. Ye decir, 5.298 más que no en 2009 mientres o mesmo espacio de tiempo.
Os datos oficials refleixan, pues, que as interpresas han aproveitau de traza intensa a oportunidat que les ufre a lei de poder fer fuera con 20 diyas por anyo treballau, en cuenta d’os 33 u 45 diyas que teneba a lechislación anterior. En os diez primers meses de l’anyo, de feito, 123.513 treballadors reciben prestación d’ature debiu a beluna d’as quatro causas d’o despiu obchectivo, o que suposa un creiximiento d’o 10% respective a l’igual periodo de l’anyo anterior. Y ixo que ista anyada a economía se comportará de traza millor que en 2009. O PIB cayerá arredol d’o 0,2%, frent a o -3,6% de l’anyo pasau, seguntes a estimación de l’INE.
A nueva lei, como se sabe, suaviza os requisitos que s’imposan a las interpresas ta poder fer fuera por causas obchectivas. En concreto, s’entiende que concorren causas economicas quan d’os resultaus d’a interpresa se desprenda una situación economica negativa. En tals casos, diz a norma, ye prou con a existencia de perdidas actuals u previstas u a disminución persistent d’o suyo ran d’ingresos, siempre que puedan afectar a la suya viabilidat u a la suya capacidat de mantener o volumen de treballo. A lei obliga a las interpresas a acreditar os resultaus alegaus y a chustificar que d’os mesmos se deduce a “razonabilidat d’a decisión extintiva ta preservar u favoreixer a suya posición competitiva en o mercau”
Con a nueva lei, se incluye entre as causas obchectivas de despiu as faltas d’asistencia t’o treballo -“mesmo chustificadas pero intermitents”-, que alcancen o 20% d’as chornadas habils en dos meses consecutivos, u o 25 % en quatro meses discontinuos aintro d’un periodo de dotze meses, siempre que l’indice d’absentismo total d’a plantilla d’o centro de treballo supere o 2,5% en os mesmos periodos de tiempo.
Os politicos en o gubierno que anunciaban que a reforma fería honra ta dar más estabilidat a o mercau laboral, tornan a entivocar-se intencionadament, a reforma ha feito honra ta aumentar os despius y abaratar costes a os interpresarios.
Mils de basc@s en a carrera exichindo a legalidat
En pleno sieglo XXI, en a Europa que se presuposa democratica, encara que a vegadas ye muito presuposar, en l’estau espanyol cal salir t’a carrera a exichir que partius politicos, que amás tienen 200.000 votos, puedan estar legals.
Ista situación se da en un estau, l’espanyol, que no ha dandaliau en acudir a midas ubiertament faixistas, y que ha deixau difuera d’a lei a opcions politicas que gubernaban arrienda de concellos y que yeran determinants en os parlaments nabarros y bascos. Nos referimos como ye de dar a la Cucha Abertzale.
Meyant cadenas humanas en muitos puestos d’Euskal Herria, mils de basc@s, hemos exichiu, y decimos hemos porque Boltxe Kolektiboa (colectivo que ha escrito iste texto), ha participau en as cadenas d’os puestos más amanaus a on habitamos, que a cucha abertzale pueda estar legal y participar asinas, d’a vida politica d’os nuestros municipios y parlaments, como le corresponde, pues ye una d’as fuerzas politicas más importants en a nuestra nación.
Todas istas cadenas s’han grabau ta d’ista traza elaborar un vidio nacional que refleixará, a exichencia d’a mayoría d’a población basca en iste sentiu.
Niko Moreno, alcalde d’Elorrio, ha subrayau que ye preciso empachar que “se tornen a repetir situacions de fraude politico y electoral” que no han permitiu a la cucha abertzale “competir en igualdat de condicions con a resta d’as formacions politicas”.
“O más sano y democratico ye que todas as formacions, totz os prochectos, totz os ciudadanos veigan refleixaus os suyos dreitos y siga posible que los exerzan”, ha constatau.
Amás, debant d’a postura que mantienen “ciertos elementos d’o Partiu Socialista”, ha subrayau a necesidat d’a movilización popular.
“O mes venient presentaremos o nuestro nuevo partiu, a nuestra nueva formación, o nuestro nuevo prochecto, que ye a millor traza de fer alportacions a ixe proceso y porque ye una exichencia democratica d’a ciudadanía”.
Proximament, efectivament, se presentará un nuevo prochecto politico, abertzale, independentista y socialista, que be de poder participar con normalidat en a vida politica d’Euskal Herria y d’ista traza rematar con “l’apartheid” politico que han realizau os esferents gubiernos espanyols, con o refirme implicito d’os rechionalistas d’o PNV.
Comunicau de presos en vada en Georgia (USA)
Maitín de maitins, (por o chueves 9 d’aviento de 2010), mils de presos de Georgia refusarán treballar, interrumpirán todas as demás actividatz y permaneixerán en as suyas celdas en una chornada de protesta pacifica por os suyos dreitos humanos. A vada d’o 9 d’aviento será a mayor protesta de presos en a historia d’os Estaus Unius.
Istos mils d’hombres, d’as garcholas estatals de Baldwin, Hancock, Hays, Macon, Smith y Telfair, entre atras, afirman que son en vada ta presionar a o Trestallo Correccional de Georgia ta que deixe de tractar-les como animals y esclaus y instauren programas que se menen a os suyos dreitos humanos alazetals. Ells han expuesto as venients demandas:
UN CHORNAL VITAL A CAMBEO D’O TREBALLO
En violación d’a Tretzena Enmienda a la Constitución, que vieda a esclavitut y a servidumbre involuntaria, o Trestallo Correccional exiche a os engarcholaus que treballen de baldes.
OPORTUNIDATZ EDUCATIVAS
T’a gran mayoría d’os internos, o Trestallo Correccional niega toda oportunidat de formación dillá d’a educación secundaria, a pesar d’o esquimen que suposa tanto t’os propios engarcholaus como t’a sociedat.
COBERTURA SANITARIA DECENT
En violación d’a privación d’a Uitena Enmienda contra os castigos crudels y inusuals, o Trestallo Correccional deniega o tractamiento medico adequau a os internos, cobra condutas excesivas por os cudiaus más minimos y ye risponsable d’un granizo mal y sufrimiento.
FIN A OS CASTIGOS CRUDELS Y INUSUALS
En violación d’a Uitena Enmienda, o Trestallo Correccional ye risponsable d’a imposación de castigos crudels a os engarcholaus por a comisión d’infraccions menors d’os regles.
CONDICIONS DE VIDA DECENT
Os engarcholaus de Georgia son confinaus en condicions de facinamiento, por debaixo d’os estandars minimos, con poca calefacción en hibierno y una calor agobiant en verano.
ALIMENTOS NUTRITIVOS
Mancan verduras y fruita en as instalacions d’o Trestallo Correccional, mientres que sobran os alimentos grasients y feculents.
OPORTUNIDATZ DE FORMACIÓN PROFESIONAL Y DE DESEMBOLIQUE PERSONAL
O Trestallo Correccional ha espullau as suyas instalacions de todas as oportunidatz ta entrenamiento d’habilidatz, desembolique personal y un exercicio fisico adequau.
ACCESO A LAS FAMILIAS
O Trestallo Correccional ha desenchegau a mils de presos d’as suyas familias. Imposan excesivas cargas telefonicas y innumerables barreras t’as visitas.
DECISIONS CHUSTAS SOBRE LIBERTAT CONDICIONAL
A Chunta de Libertat Condicional (Parole Board) refusa de contino y de traza arbitraria a libertat condicional a la mayoría d’os engarcholaus, encara que sigan trigables ta acceder a la mesma.
Os liders lanzón o venient clamamiento: “Prou d’esclavitut. A inchusticia en un puesto ye a inchusticia ta totz. Informen a las suyas familias ta que refirmen a nuestra causa. ¡Confinaus por a libertad!”
75 cabo d’anyo d’a creyación d’o POUM

Un partiu estigmatizau por o vulco d’a historia
A historia d’o POUM estio vertichinosa: meses dimpués de creyar-se-ne en 1935 yera en as barricadas d’una guerra civil, y d’una revolución. Una anyada más tardi yera ilegalizau y procesau.
O POUM se creyó d’a unión d’o Bloque Obrero y Campesino y a Cucha Comunista d’Espanya, pero as suyas proposas d’unificación s’endrezaban a totz os marxistas de l’Alianza Obrera que heba menau, en otubre de 1934 a Revolución d’Asturies y os feitos de Barcelona. En aquell inte, a fracción más ampla yeran os “caballeristas” y as choventutz socialista que dica febrero de 1936 esfendeban un gubierno obrero como alternativa a o faixismo. A tamás d’ixo, o POUM convidó a la cucha socialista a crebar con Pietro, Besteiro y compaña (dirichents d’o PSOE).
Yera meyanueit en o sieglo y bell uns d’os mayors crimens contra o pueblo se feban en nombre de grans ideyals. En a pachina d’a campanya contra trotskistas e “incontrolaus”, cal escribir tamién l’epitafio d’o ciclo revolucionario encetau en febrero de 1917. dimpués ya mica será igual, en cuenta d’a revolución caleba asperar a Godoy. Istas pachinas fan que a historia d’o POUM – un partiu extremista ta las corrients liberals d’a epoca por esfender una “democracia obrera”- pareixca cada vegada más viva y apasionant.
Una luita con historia
De seguras un gubierno obrero no habría permitiu que Mola y Franco preixinasen impunement l’asesinato d’a Republica. Talment habría armau a os treballadors te empachar derrotas claus, como as de Sevilla, Zaragoza u Uviéu. Pero a lo cuerpo y o corazón d’o movimiento obrero le mancó cabeza ta saber cómo responder a o dilema d’a vida u muerte que se’n veyeba venir dende que Hitler amostró cómo rematar con o mayor movimiento obrero d’o suyo tiempo. Tanimientres, as fuerzas marxistas yeran trestalladas dentre a socialdemocracia legalista y o comunismo estalinista.
Ista seqüencia marca todas as demás. Os comunistas disidents d’o POUM – a casi totalidad d’os dirichents comunistas de primera hora van complegar en o suyo seno como Andreu Nin, Juan Andrade u Joaquín Maurín-, se trobón con a situación inversa a la de prencipios de 1933 y octubre de 1934. Dimpués d’a esferra d’Alemania, Stalin, que s’heba quedau solenco en a tuca d’a URSS, fació un chiro a la suyas directrices politicas e imposó lo Frent Popular. Ta aturar a puyada faixista, proposaba bloques enfilaus por a cucha liberal (republicanos en Espanya, radicals en Francia), chunto a las potencias democraticas.
Os periglos de l’estalinismo.
O primero que facioron istas potencias, dimpués d’a enrestida a la Republica, estió sinyar o Pauto de No Intervención. Íste deixó as mans libres a Hitler y a Mussolini ta apostar por Franco, y a Republica se veyó obligada a recibir l’aduya enverenada d’a URSS.
A depresión economica, a puyada de Hitler, a linia de apaciguamiento de liberals y socialdemócratas y o ixample d’a propaganda d’os “amigos d’a URSS” contribuyó a una ola de prosovietismo que plegó enta l’extremo que quan plegan en Madrid as primeras Brigadas Internacionals, o pueblo creye que’n son os rusos. Isto pasaba por abaixo, alto funcionaba o “realismo”. Quan representants d’o POUM fan queixa a las autoridatz republicanas (Prieto, Negrín, etc) a rispueste estió: “No sotz cosa en comparanza con l’aduya rusa”.
A campanya antipoumista tenió a suya culminación con o rapto en 1937 d’Andreu Nin. Dimpués sería torturau y asesinau. Nin, que heba estau secretaire cheneral d’a CNT, estió un d’os rostros de l’internacionalismo comunista d’os anyos 20, traductor y escritor reconoixiu. Mesmo a suya integridat estió resaltada por testigos d’a grandaria de l’anarquista Emma Goldman.
En 1939 os suyos integrants encetaban o camín a l’exilio, do les asperaban os campos de concentración u lo “maquis”. Dimpués d’una firme pero fallida prebatina de reconstrucción en as anyadas quaranta, lo POUM pervivió como referent d’o comunismo democratico. Encara que no consiguió esviellar-se, o suyo legau revilcó primero en as anyadas 60 y 70 y dimpués con Tierra y Libertat, a celebre cinta de Ken Loach.
A historia d’o POUM ha prebau d’estar mantenida mientres as zaguers anyadas por a Fundación Andreu Nin y por personaches como Wilebaldo Solano, que ha feneixiu poco antis que no s’escomencipiase a celebración d’iste 75 cabo d’anyo.
Por Pepe Gutiérrez Alvarez, vicepresident d’a Fundación Andreu Nin
100 anyadas d’anarquismo u lo congreso de l’anarquismo sin anarquistas

Pareix estar que imos a asistir mientras istas Chornadas-Congreso a la puesta de luengo con ceritificau de defunción incluyiu, de l’anarquismo espanyol. Asinas lo planteya o Comité scientifico y o suyo director seguntes diz a propaganda de tan magno evento. Que millor enchaquia ta os politicos de turno d’o PSOE ta prebar de fer-nos una zaguera patada y rematar quedando-se con tot lo nuestro Patrimonio Historico y Documental, como suposadament ya no existimos…
A manca d’etica d’os organizadors ye tal, a tamás d’as subvencions con que cuentan d’as institucions publicas, 500.000 euros que salen d’as pochas de todas nusatras, que nian se dignan a convidar a participar-ie, enca que siga de traza simbolica u testimonyal, a os anarquistas oscenses actuals, heredando a trachectoria vital y revolucionaria d’os chirmans Ascaso, Ramón Acín, Amalda, Paco Ponzán, Vinyuales… y de mils d’hombres y mullers libertarias altoaragonesas masacraus por o faixismo. Hemos asistiu a Congresos d’as Brigadas Internacional an que hemos conoixiu a os brigadistas, a Congresos sobre l’exilio an que hemos visto a os exiliaus y agora a un Congreso de l’Anarquismo sin anarquistas, “ixos apestaus d’o pasau sieglo XX, hue ya desapareixius”, pareix estar.
Ye vergüenyoso y mesmo patetico que se miren de amagar y manipoliar a historia d’ista traza y no quieran reconoixer a existencia d’a CNT actual, ni que lo que se ye celebrando en 2010 ye o suyo CeNTenario. Será iste l’argumento definitivo que sirva de coartada perfecta ta que l’Estau, ya siga o Ministerio de Cultura con os suyos Archivos, a Generalitat, os Concellos, etc, se queden con o nuestro patrimonio historico (locals, solars, imprentas, cuentas corrients y con o granizo patrimonio documental incautau por o franquismo) y nomás s’haiga compromeso en 35 anyos de partitocracia a compensar con unas miquetas a la CNT y con milenta de millons a la UGT.
Sobre a Exposición “Cien anyos d’anarquismo”, nos pareix vergüenyosa, ye una vasuera malintencionada y tendenciosa, con a-saber-lo d’omisions, tecnicament mala y con errors firmes que no se sabe si tamién en son intencionaus.
S’han alazetau en una anvista de l’anarquismo dendo o pistoleriosmo y una interpretación criminalizadera y ridiculizadera, dende a superficialidat, trivializando, preixinando-nos como bandolers y pistolers. Mica charran d’os nuestros ideyals, d’o Refirme Mutuo, a Solidaridat, d’a Igualdat, d’as Colectivizacions, as valors y d’as ideyas fuerza d’anarquistas, d’un prochecto colectivo revolucionario y de libertat, una enchaquia malmesa, una manipolación… quieren fer veyer que somos muertos y ixo, nunca!
No han perdiu masiau tiempo en organizar o material expositivo, han caito en os muitos topicos que bordian o tema y han conseguiu que a chent que i acuda sin una ideya guaire esclatera d’o que estió o movimiento libertario surtan d’o Palacio de Sastago igual como i dentró. prima la violencia y o culto a os mitos (una cambra ta Durruti con tan poco espacio como cuentan ye masiau) y talment habrían d’haber feito ficacio en a historia d’o movimiento en Aragón.
Ya sabetz, innombrables anarquistas de Uesca, agora nos hemos convertiu en espritos pues seguntes os miembros d’o Comité scientifico d’istas chornadas: “L’anarquismo desapareixió con a dictadura de Franco, venciu, perseguiu y engaldeixau por a modernización d’a sociedat espanyola”.
Nos ne queda la parola y nos ne queda l’acción, entalto lo CeNTenario d’a CNT.
Sindicato d’Oficios Varios d’a CNT de Uesca
Fendo Orella 20.12.2010
Baixa y ascuita o nuestro zaguer programa en o venient vinclo:
Lunes 20 d’aviento. A medolla d’o programa estió a entrevista a Lucía, una d’os diez chovens que han participau en o libro de relatos O despertar de l’onso y que estió presentau o pasau viernes.
“Luenga d’onsos. Sieglos y sieglos d’hibierno, en o silencio muto d’una fosca espelunga. ¿Muerte? No, os suenios nunca no mueren. Silencio, somos dormindo. ¿Despertar? Onso que duerme, onso que despierta. Luenga que duerme, luenga que despierta. Sieglos y sieglos de primavera, iste ye o nuestro suenio”
Como ye de dar, teniemos bien present a calendata y leyemos un texto que apareixió fa tres anyadas en a publicación Esmo tocant a la celebración d’o 20 d’aviento.
Charremos tamién d’as conseqüencias que ye tenendo a reforma laboral en l’Estau espanyol, d’as movilizacions contra la Lei de partius y por a normalidat politica en EH y teniemos o comunicau d’a vada de presos de Cheorchia (EUA)
Mosica de KOP, quitada d’o suyo zaguer disco Acció directa.
20 d’aviento 2010

Sabado 18 d’aviento
12:00 – Acto Politico en a Plaza d’o Chusticia. Homenache a las luitaderas y luitadors por os dreitos nacionals d’Aragón
14:30 – Chenta Popular en A Enrestida
20.00 – Concierto en a Sala López (c/ Sixto Celorrio 2, vico d’o Rabal)
Interlude
Kop
00:00h – Fiesta en o bar Bohannon (c/ Turco, vico de A Madalena)
Organiza: Bloque Independentista de Cuchas
Luz y uembras
Y de nueitz, quan más eslanguíus yéranos, o viello Chuan se nos miró pensativo y dimpués preguntó: “¿Por qué a luz ye menester ta transformar o mundo?”
“Porque fa asperanzas cada día”, dició Ana, “¿por qué alumbra la tierra que pisamos?”, preguntó Luis.
“No, porque asinas ye como se veyen as uembras”.
http://www.letra.org/spip/article.php?id_article=3743
Analís d’as esleccions 2010 a o Parlament de Catalunya

Una vegada feito publico lo resultau definitivo d’as esleccions a o Parlamente de Catalunya d’o 28 de noviembre d’o 2010 dende Maulets, el jovent independentista revolucionari, femos una serie de consideracions a o respective.
Cal parar cuenta, antis de tot, d’a importancia de l’abstención en o chuego electoral. Un 40% d’a ciudadanalla con dreito a voto no se siente identificada con o circo d’a politica profesional y ye un problema que no apareixs en os meyos de comunicación ni en as declaracions oficials d’os partius. O voto en blanco tamién ha teniu cifras ineditas en Catalunya, confirmando a sensación de que l’actual espectaclo electoral no cuenta con o visto bueno d’un sector creixent de catalans, entre os que destacan os chovens –cuyas problematicas como por exemplo a precariedat laboral- ha brilau por a suya ausencia mientres a campanya.
Antiparti cal remerar as restriccions d’o sistema electoral ta os catalans recient-plegaus que participan d’a nuestra sociedat y bi contribuyen economicament a tamás de no contar con a nacionalidat espanyola. Excluyindo buena parti d’a población catalana d’o chuego politico, singularment entre as personas más desfavoreixidas y precarias, se fa cutiano un mercau de votos inchusto que no tien en cuenta a población más necesitada que chustament sostien en as suyas espaldas a economía; y se da alas a las posicions xenofobas de PxC y o PP, tristament protagonistas d’ista campanya.
Por atro costau, y si nos centramos en o dance de bastons d’os partius mayoritarios, o panorama nos amuestra un cambio de ciclo politico. O prochecto d’os 8 anyos de tripartito “catalanista i d’esquerres” s’ha acotolau en una campanya an que garra partiu que’n ha formau parti ha estau capable de esfender-lo. Un prochecto que si bien escomencipia con buenas intencions d’enantar en materia nacional y social(demócrata) ha definiu uns anyos que no pueden decir-se más que como decepción y cobardía. En materia de chestión d’o territori (Tunel de Braçons, MAT, minitrescole, Quarteno Cinturón), en una politica social esclaterament insuficient, en una politica nacional descafeinada, a creyación d’un marco educativo seguntes patrons neoliberals y de dreitas (Lei d’Educación de Catalunya, aplicación de l’Espacio Europeo d’Amostranza Superior), y una respuesta represiva en traza de porras y Mossos d’Esquadra a os movimentos socials, unica oposición que ha planteyau alternativas en as zagueras anyadas. Tot ixo sin dentran en o triste sainet de l’Estatut y a submisión a Madrid, un proceso triste y poco anglucioso, mesmo ta os chicotz obchectivos que ells mesmos s’heban fixau.
Un tripartito ya tocau y enfonsau por a suya propia incompetencia y descoodinación ha feito fundo con a chestión d’a “crisi”. Enreligau de pietz y mans, sin competencias ni financiación, ha cacegau a poca credibilidat que le’n quedaba entre l’electorau. A victoria de CiU, por tanto, no se debe a meritos propios, sino a o feito de recibir o voto de castigo d’o tripartito. CiU ha feito caso d’o proverbio arabe y s’ha aposentau a la puerta de casa asperando veyer-ie pasar os calabres politicos de Montilla, Carod y Saura mientres prometeba la luna. O jeque Mas reprene o control de l’abrevador de l’oasi catalan y lo celebra en o Majestic, a o costau d’os amigos d’o PP. Mariano Rajoy ya be d’haber-le trucau ta felicitar-lo. O gubierno de CiU, independientment d’os pautos que pueda anunciar, no nos portará grans sorpresas. Neoliberalismo, misa cutiana, negocios y comisions, fiestas d’alto standing, farlopa y viaches en AVE enta Madrid ta fer reverencias a o President d’o Gubierno a cambio d’un plato de lentellas.
O panorama politico d’os venients quatre anyos no resulta guaire asperanzador. Catalunya no ye una excepción a la dinamica europea y en o reseco d’a más gran crisi dende os anyos 20 entrega las claus de casa a la “chent d’orden” de toda la vida. En iste contexto, l’independentismo de branca liberal y suposada “transversalidat” de Laporta y Lopez-Tena tien bien poco a gratar y se agüegará a compartir colla parlamentaria con o lerrouxismo de Ciudadanos. A manca d’un discurso firme en materia social les invalida ta construyir una alternativa creyíble a o prochecto autonomista de Convergencia, que como maximo puede aspirar a estar un recambio y refirme parlamentario puntual.
En pocos meses nos ne viene dencima o segundo round: as esleccions municipals en tot lo nuestro país baixo administración espanyola, a o Gubierno Balear y a la Generalitat Valenciana rematarán de debuixar o mapa institucional ta os venients quatre anyos. No podemos asperar-ne guaires sorpresas: ERE’s, más precariedat, rescates bancarios y contrarreformas socials serán a l’orden d’o diya. Con tot y con ixo confitamos en a capacidat d’a nuestra sociedat civil ta chenerar contrapoder, como ya fa en as Consultas por a Independencia, en as luitas por o territorio u por a luenga a o luengo y amplo d’o país y con o municipalismo que creix cada diya que pasa en os nuestros lugars y ciudatz.
Contra o pesimismo y a desafección, y dillá de lemas y eslogans, dende Maulets confitamos en a traza de fer as cosas que millor conoixemos y que aplicamos dende fa a-saber-lo d’anyos: o treballo contino con as personas y a construcción d’alternativas transformaderas y ilusionants dende a base y sin alcorzes. A nuestra millor carta de presentación, dillá d’esleccions cada quatre anyos ye o nuestro treballo diyario. Continamos luitando.
Hue como ahiere, a luita ye l’unico camín. Por a independencia y a revolución: organiza-te y luita!
Maulets, el jovent independentista revolucionari
Països Catalans, 28 de novembre del 2010
www.maulets.org
Fa 5 anyadas d’a Operación Castinheiras

L’11 de Noviembre se fació exactament 5 anyadas dende os acontecimientos que sucedión en 2005 a radiz d’a puesta en marcha por parti d’a Guardia Civil d’a denominada Operación Castiñeiras contra la nuestra organización. Un total de 11 militants independentistas, d’os que 10 formaban parti de l’AMI, estioron detenius en o transcurso d’aquera operación do antimás, casas y centros socials tamién estiron rechistraus. A nuestra pachina web estió trancada, como tornó a pasar en zaguerías por orden chudicial.
Pasaus istos 5 anyos an que o caso fue y tornó d’un chuzgau t’atro, rematando a la fin en l’Audiencia Nacional a petición d’o chuez Migue Poza, iste chuzgau dedició d’archivar-lo temporalment, estau an que se troba agora, no por ixo sin que os meyos de comunicación interpresarials faigan o suyo penar y alcordanza y d’as fuerzas d’ocupación. Ells, de traza contina remeran con querencia aquera operación y avisan d’as venients que seguntes menazaan, habrán d’estar más certeras y contundents.
Por a nuestra parti istos 5 anyos estioron muito intensos y aconteción muitas cosas en a nuestra organización. Dimpués d’a operación, a nuestra militancia tenió que aprender y adaptar-se a unas nuevas circunstancias do a represión y a persecución policial prencipión a formar parti d’a nuestra vida de traza más cutiana. Sin saber encara o desembolique zaguero de tot isto, podemos afirmar que a cheneración que tenió que convivir con ista operación y as suyas conseqüencias salió reforzada a ran personal y politico d’istos feitos.
Belún dició bella vez que a represión ye un feito siempre de doble cara y que, a tamás de que resulta dolorosa y dura ta qui a sufre, os suyos ligallos socials y comunitarios, si son fuertes, le sirven de refirme y se refuerzan con ella. A militancia embrecada traye con ella a represión y persecución d’o enemigo, por ixo saber enfrontinar-la como parti d’a vida melitant y no pas como una pesada carga ye a millor arma que tenemos contra ixe enemigo encorredor.
Ells os encorren. Lo fación en 2005 querendo amortar as nuestras voces y continan fendo-lo hue. Fan servir todas as suyas estrucias: infiltraus, pintoras economicas, garchola, presión familiar, persecución fisica y acoso personal… pero a realidat ye una y aquí bi ye: continamos existindo porque tenemos muito que decir y fer. Decadas de militancia d’a nuestra organización fan de referencia y refirme ta la luita que levamos. Una luita que mereix a pena d’estar vivida y que somos desposadas a vivir. L’enemigo ye astí, pero no condicionará en o fundo lo que femos y sentimos. Porqoe a fin ye so que uno, independientment d’o que trobemos en o camín.
Nos veyemos en a luita!
Viva Galiza ceive e socialista!
http://www.amigaliza.org