Fendo Orella 101.8 FM


Berri Txarrak – Folklore
gener 31, 2011, 9:53 pm
Filed under: Fendo Orella, Mosica | Etiquetes:

Berri Txarrak
Folklore

Cinco sieglos dimpues
trayemos t’os nuestros diyas
a mesma luenga d’Etxepare

Talment d’asti os prechuicios
pues ta tu huei y siempre
somos folklore.

Talment no te femos charrar-ne prou,
ta no existir.
Nos i hemos feito y
somos capables de blincar-nos os tuyos muros.

Encara que tranques os uellos
somos aqui mesmo.
A nusatros puetz callar-nos
a las nuestras cantas no.

Lo que creyebas que yera estrampiu
ye atra cosa inclasificable.

Talment no te femos charrar-ne prou,
ta no existir.
Nos i hemos feito y
somos capables de blincar-nos os tuyos muros.

Vistos como John Merrick
mirando-nos fito fito.

Querebas sacar-nos os dients,
pero con tot y con ixo,
aprendiemos a mosegar d’atra traza.

Qui amenista mas pruebas?
Qui en amenista?

Talment no te femos charrar-ne prou,
ta no existir.
Nos i hemos feito y
somos capables de blincar-nos os tuyos muros.



Kortatu – En la línea del frente
gener 30, 2011, 12:12 pm
Filed under: Fendo Orella, Mosica | Etiquetes: ,

Kortatu
La línea del frente

Siempre m’ha intresau
ixa herga que fan servir os rastas,
fablan de barallas que no
puetz trobar en os mapas.

Para cuenta en pasar a o mío costau
porque soi una cuchilleta que camina
otri diz vivir en a linia d’o frent.
A belún se le siente quedar
en a barracala a las tres.
A las fuerzas d’a victoria querese conoixer!

Si ascuitas isto t’o tuyo esmo
ta trobar-nos en a linia d’o frent,
blinca una cleta, dobla un cantón,
en qualsiquier adoquín ye a primer linia.

Ye o rock d’a linia d’o frent
que se sienta que i yes present.
Y agora me soi convertindo
en una cuchilleta que camina
ye duro vivir en a linia d’o frent.

Te quiero y quedamos
en a barracala a las tres
con as fuerzas d’a victoria
a l’amaneixer!

Siempre m’ha intresau
ixa herga que fan servir os rastas,
fablan de barallas que no
puetz trobar en os mapas.
Ye o rock d’a linia d’o frent
que se sienta que i yes present.

Si ascuitas isto t’o tuyo esmo
ta trobar-nos en a linia d’o frent,
blinca una cleta, dobla un cantón,
en qualsiquier adoquín ye a primer linia.
Ye o rock d’a linia d’o frent
que se sienta que i yes present.



A part d’o colibrí
gener 30, 2011, 11:49 am
Filed under: Fendo Orella | Etiquetes:

Un diya, cuenta a falordia, se declaró un gran incendio en a selva. Totz os animals en fuyoron plenos de medrana y dende luen alufraban o fuego, amedrentaus. Totz, menos o colibrí, que con as suyas chiquetas alas no deixa de fer viaches t’a fuent más amán, pilla un poquet d’augua en o suyo pico y aventa istas chislas sobre as flamas descontroladas. Dimpués d’un rato que l’armadillo lo ye viyendo en iste dondiar, le diz:

- Pero, colibrí, ¿tu yes barrenau u qué?, ¿creyes que asinas vas a rematar con l’incendio?

Y o colibrí le risponde:

- Ya sé que no, pero yo foi a mía part.

La part du colibri – Pierre Rabhi



O Bloque Indepentista de Cuchas refirma o proceso de paz en Euskal Herria
gener 30, 2011, 11:45 am
Filed under: Internacional, Internacionalismo, Solidaridat | Etiquetes: , ,

O Bloque Independentista de Cuchas amostra o suyo refirme a o proceso de normalización politica ubierto por a Cucha Abertzale en Euskal Herria

Comunicau:

Os zaguers acontecimientos ocurrius en Euskal Herria arredol d’a situación de conflicto que vive iste país, dan buena muestra d’a disposición que tien a sociedat basca d’enantar democraticament ent’a paz. En os meses precedents se dioron trangos muit importants tals como l’anuncio d’ETA de rematar con qualsiquier actividat ofensiva, a Declaración de Bruselas u o Pacto de Gernika.

Dende o Bloque Independentista de Cuchas creyemos que a millor apuesta que se puede fer por a solución d’o conflicto ye o dialogo y a negociación entre as partz con una meyación internacional que asegure y valide o proceso. ETA ha dau agora un trango de chigants; declarar o prou de fuego y tender a man ta consiguir a tan deseyada paz, pero ya que un conflicto no ye cosa d’uno, soque de dos, a obligación por part de l’Estau espanyol y d’os suyos representants ye fer facil a resolución d’o problema d’una traza consensuada y democratica. Se gosa de decir que ha d’estar a sociedat basca, por ella mesma, a que debe solucionar o conflicto, pero hue aluframos cómo pese a dar-se as condicions que calen t’a paz no se son dando os trangos adequaus por part d’o Gubierno espanyol. Mientres ETA ha declarau un prou de fuego cheneral y verificable, y a Cucha Abertzale ha apostau por as vías nomás democraticas ta consiguir a independencia y construyir o socialismo, l’aparato de l’Estau s’adedica a dificultar o proceso. Isto se fa claro alufrando o caracter nomás politico d’as zagueras detencions ocurridas dimpués d’a Declaración de Prou de Fuego d’ETA y d’a presentación de l’acuerdo estratechico Euskal Herria Ezkerretik, subscrito por Eusko Alkartasuna, Alternatiba y Cucha Abertzale.

Entendemos que a resolución d’iste conflicto se debe dar en un marco de paz real y verdadera que deixe difuera de raso a violencia, isto exiche que deixen de estar violaus os dreitos d’a ciudadanalla basca, simpatizants u militants d’a Cucha Abertzale a quí se les empacha participar en a vida publica. Ye imprescindible ta que o proceso enante a suya participación en igualdat de condicions en vida institucional, estando condición imprescindible a suya legalización. No debemos deixar a un costau o paper favorable a la resolución d’o conflicto que deben cumplir as personas engarcholadas y represaliadas politicas, a las que se debe dar participación en iste proceso.

Ye agora o Gubierno espanyol quí debe decidir si de verdat quiere a paz u si, d’o contrario, prefiere aturar-se en posturas intransichents fendo servir o sufrimiento d’a sociedat basca por intreses politicos y electoralistas. O MLNB ye cumplindo ta con a pacificación y normalización politica.

O Bloque Independentista de Cuchas, como coordinadera d’a cucha independentista aragonesa, quiere mandar o suyo refirme y solidaridat de raso a la Cucha Abertzale que ha demostrau una tozoludez extraordinaria en l’apuesta por a paz pese a toda a represión que sufre a cada diya.

Aragón, a 18 de chinero de 2011



1000 vicos igual como Torrero!
gener 25, 2011, 9:45 am
Filed under: Okupacion, Social | Etiquetes: , ,

Dende una anvista cheneral, y a travies de bellas noticias y comunicaus tocants a o desaloixo d’o CSO Kike Mur que hemos replegaus y traducius, tos deixamos con una chiqueta cronica de tot o viviu istos diyas en o vico de Torrero.

1000 vicos igual como Torrero!

Qui puet desaloixar un suenio?

Dimpues d’una resistencia de qualques horas sobre o tellau, o Centro Social Okupau Kike Mur ye estau desaloixau por a policia iste maitin. A operacion d’os antidisturbios d’a Policia Nacional, armaus de tot, amagaus baixo os suyos cascos y portando escudos a tamas de l’actitut noviolenta d’os okupas, ye estau muito criticada en o vico por a suya fura violencia. Si fa u no fa a las 8.45, una salvache enrestida policial contra la protesta que se realizaba en a carrera s’ha saldada con bellas personas feridas y una detenida.

(més…)



I Chornadas antigarcholaires
gener 22, 2011, 2:41 pm
Filed under: Aragon, Social, Solidaridat | Etiquetes: , ,

Comunicau:

O poder nos vende as suyas garcholas y macrogarcholas como trastes a o servicio d’a democracia, de l’Estau de Dreito, y de toda a sociedat, como un espacio t’a reinserción social que de vez protecha a la buena ciudadanalla frent a elementos periglosos.

Nos inundan cada diya con noticias sensacionalistas sobre asesinatos, violacions… ta fer-nos creyer que a garchola cal, pero o cierto ye que istos eixemplos son os menos freqüents aintro d’una garchola. O que nos amagan ye l’altismo numero de mullers y d’hombres que sufren a privación de libertat por furtar birolla, por enrestir a un sistema inchusto y opresor que mata a mils de personas de fambre cada diya, por tener una ideolochía politica concreta…

O cierto ye que a garchola ye un engullidero social chestionau por chent que ye falta de sentimients y desamanius de toda moral humana: as suyas estructuras hierarquizadas, as torturas y rebaixadas a cargo d’os garcholaires/as (os mal ditos “funcionarios de garcholas”), a introducción de drogas por parti de l’Estau ta calmar qualsiquier mena de protesta dezaga d’os suyos muros, o rechimen d’isolamiento (FIES), as negacions de permisos y de visitas u o simple feito de mantener a un ser humano cativo en una celda, tienen como obchectivo l’anulación d’o sucheto. A garchola ye a ferramienta de control social más despreciable y inhumana que fa servir l’Estau ta empachar qualsiquier mena de subversión ta l’orden impuesto, y ta amagar as errors que iste en chenera.

Nos embarcamos en istas Chornadas Antigarcholaires con l’obchectivo de convidar-te a participar en ellas, a ascuitar atros puntos de vista a o marguin d’os oficials, a reflexionar sobre os muitos aspectos que en ellas se van a tractar, y prou que sí, a debatir.

¡AS GARCHOLAS SON CENTROS D’ACOTOLE!

¡TA BAIXO OS MUROS D’AS GARCHOLAS!

(més…)



Ye “antisistema” o sistema? L’intresant caso d’o prisionero Rodrigo Lanza
gener 21, 2011, 5:15 pm
Filed under: Social, Solidaridat | Etiquetes:

Cada vegada se fabla más d’os “antisistema”. Os meyos de comunicación, os parlaches politicos dominants y agora ya a mayoría social fablan de contino d’ells –“os antisistema”– ta referir-se a individuos u colectivos con una periglosidat que se da por supuesta y debant d’os que s’exichen accions d’encorrer y de castigo urchents. Pero l’aparatero ye que dengún no se ye prenendo a molestia de deixar claro en qué consiste estar “antisistema” y nian contra qué sistema se ye.

Imos a descartar que ixe sistema enrestiu por os antisistema siga o sistema metrico decimal u o sistema solar. Tamién ye d’asperar que tampoco no siga o capitalista, ya que isto convertiría d’oficio en tal cosa a toda a cucha con pretensions de transformación social. Yo mesmo me sentiría argüelloso, digamos, de que Jordi Borja se refirise a yo como eixemplo de “critico antisistema” en o suyo zaguero libro. Pero o que s’espunta ye, más bien, que contra o que son os antisistema ye contra o sistema democratico, d’o que s’esvarraría a suya reputación d’antisocials y violents.

Estoi que debemos estar prous os que pensamos que dezaga d’ixa nueva denominación d’orichen –“antisistema”– s’aparenta una etiqueta destinada a estar aplicada a la disidencia politica radical en cheneral, ye decir a totz ixos que s’atriven a impugnar frontalment un orden politico, social y economico –un sistema, en efecto– fundau en a inchusticia y a explotación. Ye en ixe sentiu que, pro a fes, no tiengo garra inconvenient en reconoixer-me como antisistema, ya que me fería goyo de creyer que contribuyo a abolir un estau de cosas que d’a suya reforma no i creigo.

O problema ye quan a vocación criminalizadora con que se ye aplicando ixa noción de “antisistema” consigue os suyos obchectivos y fa que un simple producto d’a fantasía mediatica y de l’instinto d’encorrer de gubiernos y mayorías, imposible de definir y aplicau de traza arbitraria, remate convertindo-se en una figura obchectiva y finalment en un delito. Ye decir, un caso claro d’o que os antropologos decimos “eficacia simbolica”, ixe mecanismo que fa que una entidat dica cierto inte de raso imachinaria, a pur de prener-la por real, remate convertindo-se en real.

Un eixemplo de dica qué punto ixo ye cierto ya agora y aquí, lo tenemos en l’eloqüent caso de Rodrigo Lanza Huidobro, estudiant en a mía facultat, engarcholau en iste momento en a garchola de Quatre Camins. (més…)



Tunez, un pueblo inesperau espalda a un tirano
gener 21, 2011, 5:06 pm
Filed under: Internacional, Internacionalismo | Etiquetes:

Dimpués de 28 diyas de revueltas, un pueblo d’o que dengún no asperaba cosa ha espaldau a o dictador que se sentiba más seguro, refirmau sin reservas por a UE y EE.UU. y por a foscor d’os meyos occidentals. Zine el Abdin Ben Alí fuyó hue de Tunez empentau por una población que ha descubierto diya sin atro, mientres cinco semanas, un poder que ignoraba poseyer. Un incident trachico, pero menor, enchegó a fusta acumulada mientres decadas de frustración economica y politica y dengún no ha puesto aturar-la.

O miercols de tardis, quan a ola de protestas heba ya crebau contra o centro d’a capital, o dictador prebó de neutralizar a menaza prometendo abandonar o cargo en 2014, devantar a censura y conceder libertatz politicas. Pero yera ya masiau tardi. “66 muertos ye un pre muit caro a cambeo de youtube“, deciban os bloguers en o ret.

Hue de maitins, a popular avenida Burguiba, en o centro d’a ciudat, se plenó d’a-saber-lo de chent que protestaba frent a o ministerio de l’Interior. Estudiants, esqueferaus, intelectuals, artesanos, chovens y viellos, hombres y mullers, deixaban platero que heban perdiu a medrana y que no yeran dispuestos a acceutar cosa que no estase a salida d’o dictador.

Si diyas antis se heba visto cremar-se a fotografía de Ben Alí, as consignas d’os ciudadanos, beluns puyaus en as finestras d’o fierizo ministerio, deixaban claro o suyo proposito: “Ben Alí c’est fini“, “Asesino”, “No‘n marcharemos dica que Ben Alí no se’n vaiga”.

Conscients d’a suya fuerza

Un mes antis, ixas mesmas personas pronunciaban o nombre de Ben Alí en voz baixa y nunca no debant de más de tres personas. Agora exichiban a chilos a suya partida, conscients d’a suya fuerza, ondeyando o sinyal d’o país y entonando un himno nacional de sopetón subversivo: “moriremos ta que a patria viva”. Quan a policía prencipió a cargar y a escape a disparar, os chovens se tornaban, re-prencipiaban o canto y s’alentaban uns a atros ta tornar t’a baralla. Dengún no invocó a Alá soque a la patria, a decencia, a democracia.

Tanimientres, en atros puestos d’a ciudat se produciban saqueus y incendios, rasmia chusticiera d’un vandalismo en realidat bien menau: yeran as luixosas mansions d’os Trabelsi, a familia politica de Ben Alí, as que se cremaban. O clan mafioso d’os Trabelsi -como os cables de Wikileaks lo describen- yera o blanco d’a ira popular. “Entornatz-nos os nuestros diners”, chilaba ixa mayoría dica hue chafada, excluida a o mesmo tiempo d’os recursos y d’as decisions.

Hue se mantienen sin dandalo as incertidumbres. Mohammed Ghanoushi, president interino, yera o primer ministro de Ben Alí. A UE y os EE.UU. van a cusirar dende amán. Pero en istos diyas en Tunez ha ocurriu un miraglo muit rarizo: o pueblo menos asperau ha espaldau a o tirano más inqüestionau. No i hai tornada ta zaga quan se deixa de creyer en os Reis Magos. Tampoco no quan se descubre en uno o poder d’a dignidat humana.

Santiago Alba Rico



Muere un d’os iconos d’a liberación de chenero
gener 20, 2011, 2:51 pm
Filed under: Aragon

O suyo rostro ye conoixiu mundialment y o suyo cartel a-saber-lo de reproduciu y imitau como icono d’a luita por a liberación de chenero. Geraldine, a muller que ilustra un d’os cartels más populars d’o feminismo, que portaba por lema “We Can Do It” (Podemos fer-lo), va morir iste aviento a la edat de 84 anyadas (en teneba 17 quan estió retratada).

Geraldine no tenió conoiximiento que heba estau emplegada como modelo por o popular cartel dica que lo veyó por primer vegada en una revista en l’anyo 1982, seguntes ha explicau a suya filla, que ha sinyalau que o rostro y os labios d’a modelo son os de su mai. Nomás cambea o brazo musculau, que no’n teneba mi mai”.

Os brazos musculaus que amuestra a muller d’o cartels estioron creyaus por l’artista Howar Miller en una imachen endrezada a alentar o esfuerzo colectivo d’as mullers en o suyo treballo en as fabricas mientres a Segunda Guerra Mundial; un cartel que ha pasau a la memoria colectiva como un símbolo d’o conflicto.

Como muitas mullers norteamericanas, mientres os hombres combatiban en a II Guerra Mundia, Doyle tenió que treballar en una fabrica amán de casa suya. A fayena de mullers como Doyle ocupó os titulars d’a prensa d’o momento. Precisament estió un fotografo de United Press qui va retratar a la choven y a imachen esdevenió en un poster disenyau por l’artista grafico Howard Millar ta luitar contra as vadas y l’absentismo laboral. Encara que iste va a estar a suya fin prencipal, o cartel remató estando a partir d’as anyadas ueitenta un símbolo d’o feminismo.

 Fuent: www.llibertat.cat



A editorial Txalaparta ufre de baldes un libro censurau

Puetz trobar-lo en l’adreza: www.txalaparta.com

A editorial vasca Txalaparta ufre de baldes a edición dichital d’un libro sobre dreitos humanos dimpués d’a suya censura gubernamental quan bells diarios de Madrid (La Razón, ABC) prencipión en zaguerías una campanya denunciando que o libro de Xavier Makazaga, Manual d’o torturador espanyol, publicau por Txalaparta, se trobaba en bellas 30 bibliotecas publicas de Bizkaia, Guipúzcoa y Araba.

Poco dimpués o Partido Popular dexichió a o Gubierno Vasco a retirada d’istos libros d’as bibliotecas. L’alcaldesa de Basauri d’o PSOE ordenó que sacasen o libro d’a biblioteca publica íste lugar. Por a suya parti, o Gubierno Vasco respondió que as bibliotecas yeran competencia d’os concellos y les pertocaba a ells a retirada u no d’o libro (u siga, la censura).

Debant d’istos feitos, a editorial Txalaparta ha feito publico os venients alcuerdos:

  1. Nos pareix refusable tanto a campanya d’a prensa madrilenya como l’actitut d’o PP y o PSOE en iste tema. Ista impostura, propia d’una dictadura, niega y anatematiza os informes presentaus por instancias internacionals como a ONU y organismos como Amnistía Internacional dando a razón a l’autor d’o libro, que i critica a negación d’a tortura que se fa en Espanya como un elemento que fa piet a que contine ista practica. Baixo lo bateauguas de que qualsiquier critica en materia de dreitos humanos fa refirme a o terrorismo, ista dinamica fa un trango dillá en o retalle d’os mesmos, ya que enriste frontalment l’articlo 19 d’a Declaración Universal d’os Dreitos Humanos, que declara que “Tot individuo tien dreito a la libertat d’opinión y d’expresión; iste dreito bi incluye no estar molestau a causa d’as suyas opinions, investigar y recibir informacions de toda mena, y espardir-la, sin limitación de mugas, por qualsiquier meyo d’expreisón”.
  2. Femos una clamada a instancias internacionals, institucions, partius politicos, achents socials, profesionals, del mundo editorial, bibliotecas, y a la ciudadanalla en cheneral ta que no acepten ista mena de retalles de libertatz, esfiendan o dreito a recibir una información veraz y plural y denuncien si ye lo caso, sin medrana, as torturas y maltratos.
  3. Agradeixemos l’actitut d’os bibliotecarios vascos que han surtiu publicament en esfensa d’a libertat d’expresion.
  4. Anunciamos que femos nuestra a protesta que l’Observatorio de Dreitos Humanos d’Euskal Herria, Behatokia, ha ninviau a o Sinyor Frank de la Rue, Relator especial sobre Libertat d’Opinión y d’Expresión, dependient de l’Alto Comisariau d’as Nacions Unidas ta os Dreitos Humanos, con seu en Chinebra, y que adchuntamos en iste comunicau.
  5. Ta rematar, anunciamos que a partir d’iste inte y d’alcuerdo con l’autor, a editorial Txalaparta ha decidiu de penchar en a suya pachina web, de baldes, o libro “Manual d’o torturador espanyol”.

Editorial Txalaparta




Follow

Get every new post delivered to your Inbox.