O capital ye treballo muerto que no reviscola que a la traza d’un vampiro, en sucar treballo vivo, y que más vive quanto más en suca. O tiempo que l’obrero treballa ye o tiempo que o capitalista consume a fuerza de treballo que ha adquirida. Si l’obrero consume ta ell mesmo lo tiempo a la suya disposición, furta a o capitalista.
Karl Marx, O Capital
Filed under: Internacional, Luenga | Etiquetes: galego, galiza, reintegracionismo

O Gallego-Portugués, en Galicia clamau Gallego y internacionalment conoixu como Portugués, ye a luenga propia de Galicia, Portugal y Brasil, estando tamién luenga oficial en Angola, Mozambique, Cabo Verde, Guinea-Bissau, Sant Tomé y Prencipe, Timor Oriental…, comunidat lingüistica internacional conoixida como Lusofonia (tamién Gallegofonia u Gallego-Lusofonia).
En l’actualidat, manimenos, en o territorio de Galicia, no ye oficialment reconoixida a identidat internacional d’o gallego, de vez que avanza a perda de fablants. L’AGAL naixe en 1982 ta continar o treballo encetau por o galleguismo historico en o sentiu de revilcar o reconoiximento d’a unidat y l’emplego d’a nuestra luenga. Isto ye, en atras parolas, o reintegracionismo.
Fuent de l’articlo: AGAL
The Clash
London Calling
Londra clamando a las ciudatz leixanas.
A guerra s’ha declarada, y a baralla s’amana.
Londra clamando a l’infierno.
Salgan ya de l’armario, mesaches y mesachas.
Londra clamando, no se nos miren a nusatros.
A falsa Beatlemania ha mordiu o polvo.
Londra clamando, nusatros no reblamos,
fueras d’o reinau d’a porra.
A era d’o chelo s’amana, o sol se fa mas fuerte.
S’aspera l’eschelo, y o trigo creixe feble.
Os motors s’aturan, pero no’n tiengo de miedo,
porque Londra se ye cremando y yo, yo vivo chunto a o río.
Londra clamando a la imitación d’a zona.
Xublida-lo, chermano, tu puedes fer-lo solenco.
Londra clamando a os zombis d’a muerte.
Prou de resistir, y torna a alentar.
Londra clamando, y yo no quiero chilar,
pero tot charrando te veyé afirmar con o cabeza.
Londra clamando, puedes viyer que no amagamos cosa,
fueras d’ixe con os uellos amariellos.
A era d’o chelo s’amana, o sol se fa mas fuerte.
S’aspera l’eschelo, y o trigo tasament creixe.
Os motors s’aturan, pero no’n tiengo de miedo,
porque Londra se ye cremando y yo, yo vivo chunto a o río.
Agora i paro cuenta…
Londra clamando, si, yo i soi estau tamién,
y sabes que me dición? Bueno, bella cosa yera verdat!
Londra clamando enta o cabo globo.
Y dimpués de tot isto, ¿no me ferás una rialleta?
Londra clamando.
Nunca no me sentié como, como, como…

Dicho de otra forma el aragonés existe como el Klingorn. Es un invento (y estoy seguro de que el klingorn lo habla más gente)
En Aragón hay más hablantes de Klingorn que de “lengua aragonesa” q para empezar no existe.
Van a enseñar “lengua aragonesa” en la “Facultad” de Huesca. Cada día más tontos.
La fabla aragonesa es una lengua “Frankenstein” toda llena de costurones e hilvanes que nadie ha hablado nunca como lengua madre. Es el resultado de un paciente trabajo filológico y mucho pegamento Imedio.
Y el otro idioma que se habla en Aragón es el chapurriau, evidentemente distinto, ya en primera escucha, tanto del catalán como del valenciano, a los que según algunos filólogos antecede.
Humberto Vadillo
Director General de Cultura de la DGA
